Op de vlucht

Leven met grote angst

Huiselijk geweld maakte het onmogelijk voor haar cliënte om nog langer in haar land van herkomst te blijven. Daarom vroeg ze asiel aan in Nederland. Maar de situatie was nog nijpender. Haar ex probeerde haar via vrienden nabij Nederland in de AZC’s en via sociale media te traceren. Een gevaarlijke situatie die voor veel stress, angst en onzekerheid zorgde. “In Turkije leefde ik al dagelijks in grote angst, bijvoorbeeld als ik naar mijn werk op de luchthaven moest. Want wat zou er met mijn zoontje gebeuren of wanneer zou mij weer iets aangedaan worden? Ik had een goed leven maar heb dat noodgedwongen van de ene op de andere dag moeten achterlaten omwille van het geweld tegen mij door mijn ex-partner. Ik zei mijn baan op en ben met mijn zoontje op het vliegtuig naar Nederland gestapt."

Vrouwen- en kinderrechten

Op het kantoor van Zeven in hartje Pijp Amsterdam is het een komen en gaan mensen van diverse achtergronden en herkomst. Cliënte heeft haar zoontje meegenomen. Hij speelt rustig met zijn Lego, terwijl zijn moeder vertelt over de extreem lastige tijd die achter hen ligt. “Ik verloofde me in 2019. Eigenlijk begonnen de problemen toen al. Maar toen ik eenmaal met hem getrouwd was, werd het geweld steeds erger.”

“Ik ben naar Nederland gekomen op een kortdurend visum. Ik had gehoord over de vrouwen- en kinderrechten hier. Toen mijn visum afliep, heb ik asiel aangevraagd. Via andere asielzoekers kreeg ik tips over geschikte advocaten. Zo ben ik bij een collega van Femke gekomen. Uiteindelijk werd Femke mijn advocaat. Ik ben haar online gaan opzoeken en kwam erachter dat zij over de vrouwenrechten heeft geschreven. Toen wist ik dat ik aan het juiste adres was.”

Verhoorproces

Zeven: “Toen cliënte bij mij kwam heb ik eerst het IND-dossier doorgenomen. Er was sprake van gendergerelateerd geweld. Daardoor waren er extra waarborgen nodig en ik zie het als mijn taak om de IND daarvan bewust te maken. Doordat mijn cliënte in een beveiligde opvanglocatie zat, was het nodig om af te wijken van de normale gehoorprocedures waarbij de asielzoeker naar een IND-hoorlocatie afreist. Ik ben daarover in gesprek gegaan met de IND. Een medewerker aldaar was op het onderwerp van gendergerelateerd geweld beter ingelezen. Door dat contact lukte het om van de standaard gehoorprocedures en het aantal gehoren af te wijken, om zo aan de veiligheidsvereisten voor mijn cliënte te kunnen voldoen. Vanaf dat moment in maart 2025 heeft het nog tot en met augustus van dat jaar geduurd, voordat het besluit tot afgifte van de verblijfsvergunning asiel werd genomen.”

Groot geluk

Cliënte: “Toen ik in Nederland aankwam werd ik vanuit allerlei kanten bedreigd. In het AZC is het bovendien druk. Er zijn veel mensen en er is geen privacy. Door de situatie waarin ik verkeerde, vertrouwde ik niemand en kon mijn verhaal dus niet zomaar delen. Het is een groot geluk voor mij geweest om Femke tegen te komen. Zij was de eerste die zich in mijn verhaal verdiepte. Ik voelde me gehoord en begrepen. Elke stap hebben we samen gezet en zij wees de richting. Voor elk probleem had ze een oplossing.”

“Ik ben en voel me hier veilig. Ik hoef niet meer telkens achterom te kijken, bang te zijn. Mijn zoontje kan ik veilig zelf naar school brengen. Dat geeft een gerust gevoel. Ik kan weer kijken naar de toekomst, plannen en stappen zetten.”

Met dank aan tolk Mine Ates voor de vertalingen tijdens het interview.